Columns voor Radio Voorst

Inhoud:
Ernstig vaatlijden behandeld met homeopathie, 12 oktober 2011
Dementie door parasieten, een miskend probleem, 9 november 2011
Kanker en homeopathie,  7 december 2011
Schoon water, essentieel voor de gezondheid, 11 januari 2012
De multiresistente bacteriën, 8 februari 2012
Verdriet na overlijden van een geliefde, 7 maart 2012
Kinderwens en Homeopathie, 4 april 2012
De Healing Code, 2 mei 2012

 

Ernstig vaatlijden behandeld met homeopathie, 12 oktober 2011

Goede avond,

In mijn eerste column wil ik u vertellen over mensen met een ernstig bloedvatlijden waarbij de tenen zwart worden en afsterven, zoals vaak voorkomt bij suikerziekte en ernstige vernauwing van de slagaders door andere ziekten.

Het zwart worden en afsterven van delen van een ledemaat noemen we ook wel gangreen. Het zal u duidelijk zijn dat dit vooral op oudere leeftijd voorkomt. Met het homeopathisch middel Secale cornutum, de Nederlandse naam is moederkoren, zijn er mogelijkheden om dit te behandelen. We beginnen met een paar voorbeelden.

Een man van 48 jaar met een sterke, dynamische persoonlijkheid is een straffe roker en hij heeft suikerziekte. U begrijpt dat dit een slechte combinatie is. Na jaren kreeg hij heftige brandende pijnen in beide onderbenen wat verergerde na een wandeling, dus als hij tot rust kwam. Daarbij kreeg hij ook nog kramp in zijn onderbenen en zijn benen rilden en werden koud. Ondanks dat zijn benen zo koud werden, kon hij geen bedekking daarop verdragen. Warmte verergerde zijn klachten.

Na uitvoerig onderzoek waaruit bleek dat de bloedvaten van zijn onderbenen dicht zaten, werd hem geadviseerd om beide benen onder de knieën te laten amputeren. Met het middel Secale verbeterde de doorbloeding van zijn benen zo goed dat de amputatie niet meer nodig was.

Een andere man van 60 jaar is ook een stevige roker en heeft tintelingen in zijn vingertoppen en in zijn onderbenen. Zijn handen zijn altijd koud. Hij heeft ’s nachts heftige krampen in zijn onderbenen die dragelijker worden als er ijs op wordt gelegd. Hij heeft het gevoel dat zijn tenen in brand staan maar bij aanraking blijken ze steenkoud. Elke verwarming verergert de klachten. Zijn onderbenen voelen aan alsof ze van houtzijn. Lopen is moeilijk omdat hij niet goed weet hoe hij zijn voeten moet neer zetten. Dat is een coördinatieprobleem. Doordat zijn bloedvaten zijn aangetast, werkt ook zijn zenuwstelsel niet goed. Daarnaast heeft hij ook nog emotionele klachten doordat zijn hersenen niet voldoende bloed krijgen. Hij is vaak boos en daarbij heeft hij buikkrampen waarbij hij voorover moet buigen.

Hij is erg achterdochtig en heel ontevreden. Hij moppert altijd op zijn vrouw en kinderen. Hij heeft al jaren de angst dat huizen instorten. Dit is zo erg geweest dat over opname in een psychiatrisch ziekenhuis is gedacht. Als jonge man vocht hij vaak met de politie. Op 55-jarige leeftijd werd een eerder opgetreden hartinfarct, een aneurysma (dat is een ballonachtige verwijding in de grote buikslagader) en aderverkalking door het hele lichaam ontdekt. Het aneurysma in de buik werd geopereerd. Met het middel Secale verbeterden geleidelijk zijn lichamelijke en geestelijke klachten tot grote tevredenheid.

Bij deze patiënten staan problemen met het bloedvatstelsel op de voorgrond. Bloedvaten komen in het hele lichaam voor. Allerlei klachten die ontstaan doordat de bloedvaten niet goed werken, kunnen door het middel Secale worden genezen.

Bekende klachten zijn migraine maar ook hallucinaties en wanen, angstige dromen, dromen over dieren en de waan dat iemand anders een heks is. Daarnaast ook nog heftige menstruatiebloedingen, enzovoort.

Als coassistent heb ik meegemaakt dat een vrouw van 40 jaar van een neuroloog een medicijn tegen haar migraine had gekregen. In dit middel zat ook Secale. Deze vrouw was zwanger, de neuroloog wist dat niet en zij kreeg een miskraam.

Als u de columns van Manon heeft gevolgd, weet u dat we in de homeopathie met de gelijkheidsregel werken. De similiaregel. Daarmee bedoelen we dat een homeopathisch middel de klachten geneest die bij een gezond proefpersoon door dit middel juist zijn ontstaan. Bij bovengenoemde patiënte veroorzaakte het onverdunde Secale een miskraam dat betekent dat het homeopathische Secale, dus verdund en geschud, juist een miskraam of heftige baarmoederbloedingen kan voorkomen.

Nu wil ik vertellen over de geschiedenis van Secale cornutum, het moederkoren. Ouderen onder ons zullen het nog wel weten. Moederkoren is een schimmel op rogge en soms ook op tarwe. Voor het eerst is het beschreven in 600 voor Christus door Assyriërs. Hippocrates, de grondlegger van de moderne geneeskunde, gebruikte het als middel bij bloedingen na een bevalling. De naam is afgeleid van het gebruik door vroedvrouwen om weeën op gang te brengen met behulp van dit middel.

Moederkoren is dus een schimmel die op de aren van rogge en tarwe groeit. Vochtig weer, zachte temperaturen en een late oogst bevordert de ontwikkeling van de schimmel. Een besmette aar wordt zwart. Hierdoor kunnen hele velden graan verloren gaan, waardoor voedsel schaarste en hongersnood kan ontstaan. Door het gebruik van ontsmet zaaizaad komt de aantasting bijna niet meer voor.

Wegens de hongersnood eten mensen toch het besmette voedsel. Het eten van het met moederkoren besmette rogge leidt bij mens en dier tot ernstige klachten. Vooral in gebieden waar de bevolking afhankelijk was van rogge kwamen epidemieën voor. De eerst beschreven epidemie dateert uit 857 na Christus en werd beschreven als: “een grote plaag met opgezwollen blaren, verteerde de mensen door een walgelijke rotting, zodat hun ledematen loszaten en afvielen voordat ze stierven”.
In 949 stierf in een gebied in Frankrijk de halve bevolking (2.000 mensen).
In de zeventiger jaren zijn er epidemieën in India en Ethiopië geweest.
In 1951 was er nog een uitbraak van de ziekte in de vorm van een acute psychose met diverse lichamelijke klachten in de Zuid Frankrijk waarbij 50 personen in een psychiatrisch ziekenhuis werden opgenomen.

LSD, de bekende drug uit de jaren 80 van de vorige eeuw, is gemaakt van het moederkoren. De farmacoloog wilde een medicijn maken om de ademhaling en bloedsomloop te stimuleren. Het bleek een sterk hallucinogeen middel te zijn met fantastische beelden, maar ook angsten, het idee dat de buurman een heks was, het idee te kunnen vliegen enzovoort.

In de Middeleeuwen zijn er veel mensen, vooral vrouwen, als heks berecht en terechtgesteld. Ze werden in de ‘waag’ gewogen. Eén van de kenmerken van de ziekte die ontstaat door het eten van de schimmel moederkoren, als je het overleeft, is dat de plotselinge vermagering nooit meer genas. Je bleef dus mager. Ook het achterdochtige en rare psychische klachten kunnen een hekserig gedrag veroorzaakt hebben.

Andere kenmerken zijn de grote woede, de waan dat de ander een heks is, de waan dat het huis instort, de behoefte om in een waan je partner te doden.

De Middeleeuwen waren wreed. Zou het kunnen zijn dat deze wreedheid en achterdocht ook te maken heeft met het eten van beschimmeld graan? Bij deze gedachte krijg ik een meelevend gevoel. Het is niet aan ons te oordelen, laat staan oordelen over andere tijden.

Ik dank u voor uw aandacht.

 

“Dementie door parasieten, een miskend probleem”, 9 november 2011

Dames en heren,

Vanavond wil ik mijn column de titel meegeven: “Dementie door parasieten, een miskend probleem”

Dementie
Het begrip dementie kent u allemaal. Dementie is een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes, waaronder de ziekte van Alzheimer en vasculaire dementie. Alle ziektes leiden tot een geleidelijke achteruitgang van het geestelijk functioneren.

Zo’n 70 procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Hierbij ontstaan er in de zenuwcellen van de hersenen ophopingen van een bepaald eiwit. Men denkt dat deze ophopingen de zenuwcellen en de verbindingen tussen deze zenuwcellen te gronde brengen. Hierdoor kunnen de hersenen niet goed meer functioneren.
Bij ongeveer 16 procent van mensen met dementie zijn de verschijnselen het gevolg van stoornissen in de doorbloeding van de hersenen. Dit heet vasculaire dementie. Veel mensen met vasculaire dementie hebben een voorgeschiedenis van hart- en vaatziekten, zoals een chronisch hoge bloeddruk, hartritmestoornissen, diabetes en tia’s.

Er is ook nog een vorm van dementie waarbij vooral het voorste deel van de hersenen is beschadigd. Deze hersengebieden zijn verantwoordelijk voor ons gedrag, emotionele reacties, taalvaardigheid en motoriek.

Er zijn nog diverse zeldzame vormen van dementie. Een tekort aan bepaalde vitaminen en ook een gestoorde werking van de schildklier kunnen een beeld veroorzaken dat aan dementie doet denken. Dementie komt ook nog voor na een ernstig hersenletsel, een hersentumor, syfilis, hersenontsteking en aids.

Parasieten
Parasieten zijn micro organismen. Ook bacteriën, virussen, gisten en schimmels behoren tot de groep micro organismen. In totaal bevinden zich meer dan 500 verschillende soorten in ons lichaam.
Wereldwijd hebben meer dan 1 miljard mensen een besmetting door parasieten. Zo’n infectie wordt vooral overgebracht door mensen, dieren, voedsel en internationaal transport. Besmetting door parasieten neemt toe, onder anderen door de sterke toename van internationaal reizen en vervoer, immigratie en doordat ons voedsel over de hele wereld wordt gemaakt en wordt getransporteerd.

Ik wil me beperken tot parasieten die voor Nederland belangrijk zijn. Wij kennen vele soorten wormen, malaria, lamblia, toxoplasmose enzovoort, enzovoort. Sommige parasieten leiden tot heel ernstige ziekten terwijl een besmetting met andere parasieten geen of nauwelijks klachten geeft. De heftige ziekten met hoge koorts en diarree worden behandeld met sterke medicijnen. Het zijn de besmettingen waarbij geen of nauwelijks klachten zijn waarover ik het wil hebben.

Een mijns inziens sterk onderschat probleem is de besmetting met de toxoplasma parasiet; toxoplasmose.  De toxoplasma gondii is een microscopisch klein diertje dat slechts uit één cel bestaat.

Ongeveer de helft van de Nederlandse bevolking loopt tijdens zijn leven een besmetting op.
In de meeste gevallen merk je erg weinig van deze ziekte, die voor het overgrote deel van de mensen dan ook vrij onschadelijk is. Je hebt er weinig last van, je houdt er geen blijvende schade aan over en het gaat vaak vanzelf weer over.
Zo staat het in de leerboeken.
Dan worden twee specifieke bevolkingsgroepen genoemd voor wie toxoplasmose wel gevaarlijk is. Dat is de groep van de zwangere vrouwen die tijdens de zwangerschap zeker niet besmet moeten worden omdat het ernstige afwijkingen bij het (ongeboren) kind kan geven en een groep van mensen met ernstig verminderde weerstand door gebruik van zware medicijnen die de afweer van het lichaam moeten onderdrukken of waarbij op een andere manier het immuunsysteem slecht functioneert zoals bij AIDS.

Toch wil ik nog twee andere groepen onder uw aandacht brengen, maar eerst iets over de manier van besmetting. Toxoplasmose wordt meestal van dieren op mensen overgebracht. Varkens, schapen en koeien kunnen door de parasiet zijn besmet zonder dat dit duidelijk is te zien. De parasieten bevinden zich in het vlees van deze dieren. Wanneer je vlees van besmette dieren eet dat nog rauw is of onvoldoende gekookt, kun je door de parasiet worden besmet. Je kunt de ziekte ook oplopen, en dat is meestal het geval, als je in aanraking komt met de ontlasting van katten. Wanneer je bent geïnfecteerd door de parasiet, zul je bijna geen of alleen vage klachten hebben. De klachten die door de meeste patiënten worden genoemd, zijn:

- vermoeidheid
- langdurige lusteloosheid
- opgezwollen klieren
- lichte koorts
- huiduitslag

Er zijn dus geen duidelijke symptomen te noemen die direct wijzen op toxoplasmose. Wanneer je meerdere van de bovenstaande klachten in combinatie hebt, is het echter verstandig om je door je huisarts te laten controleren op een mogelijke infectie.
Normaal gesproken duurt de ziekte enkele weken tot maanden. Omdat de klachten zo vaag zijn, merk je tijdens deze periode niet veel van de ziekte. Het kan zelfs zijn dat je helemaal niet merkt dat je de ziekte hebt opgelopen. Ben je eenmaal besmet geraakt, dan ben je de rest van je leven immuun voor de parasiet.
Dit is de officiële lezing.

In onze praktijk echter, zien we met regelmaat pubers die al maanden extreem moe en lusteloos zijn en zich niet kunnen concentreren op school en daar zelfs in slaap vallen. Soms zelfs weken nauwelijks op school komen. Naast de ziekte van Pfeifferis toxoplasmose een belangrijke oorzaak. Zowel de Pfeiffer als de toxoplasmose zijn met homeopathische middelen heel goed te behandelen.

Daarnaast zijn er mensen met dementie door toxoplasmose. Daar wil ik het eigenlijk over hebben, omdat daar geen aandacht voor is.

Vijf jaar geleden kwam een heer van 68 jaar in de praktijk met verschillende klachten. Hij had ook Alzheimer, maar daarvoor kwam hij niet, want daar is toch niet aan te doen, veronderstelde hij. Omdat ik op een andere manier test dan in het laboratorium kwam ik er achter dat hij ook een toxoplasmose besmetting had. Eén kant van zijn lichaam was zwakker en ook sprak hij onduidelijk. Weinig kenmerkende symptomen, maar deze komen juist ook bij toxoplasmose voor. Hij heeft een homeopathisch medicijn, wat specifiek gericht is op de toxoplasmose, 6 weken genomen. Zijn geheugen is, nu vijf jaar later, niet verder achteruit gegaan.

Daaruit heb ik afgeleid dat de toxoplasmose in de hersenen van deze meneer mede verantwoordelijk is geweest voor zijn dementie. Van toxoplasmose is al veel langer bekend dat het zich in een niet-actieve vorm, als cysten, in de hersenen bevindt. Altijd is verondersteld dat het onschadelijk is. Het zou kunnen dat het daar ook doorgaans onschadelijk is maar volgens mijn niet altijd. Althans dat het zeer de moeite waard is om dat uit te zoeken. In de alternatieve geneeskunde zijn er wel enkelen bezig die ook op een vergelijkbare manier aan het zoeken zijn.

Het is bekend dat zogenaamde slapende virussen en parasieten actief kunnen worden als de weerstand van het lichaam afneemt zoals bij slopende ziekten, bij gebruik van zware medicijnen en ook wel bij depressies. Dat kan tot b.v. gordelroos leiden, bij mensen die vroeger waterpokken hebben gehad en tot toxoplasmose van de hersenen bij AIDS patiënten.

Het is ingewikkeld om de diagnose toxoplasmose bij deze groep patiënten te stellen. Het aantonen van de besmetting in het bloed wil alleen maar zeggen dat deze persoon ooit besmet is met toxoplasmose, en bij een hersenscan worden misschien cysten gevonden die op toxoplasmose kunnen wijzen, maar het zegt helemaal niets over de waarschijnlijkheid dat toxoplasmose de oorzaak van de dementie is.

Persoonlijk denk ik dat parasieten veel vaker een rol spelen bij dementie. Het is belangrijk om het verder te onderzoeken.

Dank voor uw aandacht.

 

Kanker en homeopathie, 7 december 2011

Dames en heren,

De afgelopen decennia is grote vooruitgang geboekt bij de behandeling van kanker. Door jarenlang intensief onderzoek is er steeds meer inzicht in de behandeling van kanker gekomen en zijn er meer effectieve medicijnen voor chemotherapie ontwikkeld. Aanzienlijk meer mensen genezen van kanker.
Toch overlijden er ook nog heel veel mensen aan deze ziekte en is er door de ziekte en door de bijwerkingen van de behandeling veel leed. Maar er is hoop.

In een land als India, waar homeopathie een volledig geaccepteerde geneesmethode is, zijn meerdere vooraanstaande klinieken waar met veel succes mensen met kanker worden behandeld. Kanker in een vroeg stadium maar vooral ook in een laat stadium. Door de grote armoede in India gaan mensen vaak heel laat naar een arts. Bekende namen van kankerspecialisten in India, die uitsluitend met homeopathie werken, zijn Ramakrisnan, vader en zoon Pereek en dokter Faroukh Master, een opleider van mij, die een kliniek heeft in Bombay. Hij is internist, gespecialiseerd in behandeling van kanker en heeft ook 10 jaar ervaring als arts op de Intensive Care. In Oostenrijk behandelt professor Frass, ook internist en intensive care arts in het Universiteitsziekenhuis in Wenen, kankerpatiënten en in Zwitserland is de kliniek van dokter Spinedi die homeopathie en reguliere geneesmethode combineert.

Onafhankelijk statistisch onderzoek van de afdeling oncologie van de universiteit van Freiburg toont aan dat patiënten een significant betere kwaliteit van leven hebben en een significant grotere kans om te overleven, doordat ze, naast regulier ook homeopathisch worden behandeld. Al in 1997 heeft dr. Spinedi op een driedaags congres zijn ervaringen doorgegeven aan 300 huisartsen en specialisten. Het gevolg hiervan is dat nu, in Duitstalige gebieden, veel medisch specialisten met homeopathisch artsen samenwerken bij de behandeling van kankerpatiënten. Dit kan in Nederland ook.

Een paar verhalen noem ik uit de eigen praktijk.

Een oudere heer vraagt telefonisch hulp wegens pijn, misselijkheid en braken na de operatie van een buikwandbreuk. Deze is ontstaan na de operatie wegens kanker aan de dikke darm. Voor de pijn aan de operatiewond heeft hij Arnica gekregen en voor de misselijkheid en het overgeven door de narcose Nux vomica. De klachten verdwijnen snel. Een paar jaar later heeft hij toch chemotherapie nodig omdat de tumor is uitgezaaid. Van de eerste kuur is hij ziek, extreem moe, misselijk en moet hij overgeven. Daarvoor krijgt hij de passende homeopathisch middelen. Van de tweede, derde en vierde kuur heeft hij veel minder last. De vijfde kuur ondergaat hij zonder homeopathisch middel omdat het op is. Hij is weer heel ziek. Enkele jaren later is hij aan de kanker overleden.

Een jonge vrouw met kanker aan een speekselklier komt, na de operatie en bestraling, met slapeloosheid, extreme vermoeidheid en heftige jeukend netelroos. Met middelen in verband met verdriet, angst en bloedarmoede verdwijnen deze klachten. Daarna is met homeopathische middelen specifiek gericht op deze kanker de reguliere behandeling ondersteund. Onlangs sprak ik haar: De behandeling heeft haar heel goed gedaan. Extreem goed, zei ze.

Bij de intensieve behandeling van kankerpatiënten hoort aandacht voor gezonde voeding, rust, beweging enzovoorts en ook gebruik van vitamines en mineralen. In het kader van deze column ga ik daar nu niet verder op in.

Veel klachten die voorkomen bij mensen met kanker zijn homeopathisch goed te behandelen. Schrik en angst bij het horen van de diagnose of schrik als er later weer een klacht komt. Aconitum of opium is dan het aangewezen medicijn. Pijn na de operatie of van de tumor zelf, slapeloosheid, misselijkheid en overgeven door narcose of na chemotherapie of na bestraling; infecties en hoge koorts na de operatie, slecht genezende, ja zelfs heel vieze wonden met stinkende afscheiding zijn juist met homeopathie goed te behandelen. In elk stadium van de ziekte kan homeopathie helpen. Ook nog als er jaren na genezing van de kanker klachten optreden, b.v. door de bestraling. Ook dan kan homeopathie veel betekenen. Vaak ook als er met reguliere medicijnen geen verbetering te verwachten is.

Bij de behandeling van elke zieke is het de taak van de homeopathisch arts om de aanleiding van de ziekte te vinden. Een aanleiding kan bijvoorbeeld zijn een vergiftiging door zware metalen of bestrijdingsmiddelen, roken, maar ook verdriet, teleurstelling, onderdrukte boosheid enzovoort.

Er zijn veel verschillende middelen; voor acute situaties, voor chronische situaties, voor een laat stadium van de ziekte, maar altijd moet het middel dat op dat moment, bij die klacht, bij deze patiënt past, gegeven worden. Het moet steeds individueel worden bepaald. Het is ingewikkeld maar heel dankbaar werk.

Dank voor uw aandacht.

 

Schoon water, essentieel voor de gezondheid, 11 januari 2012

Goede avond,

Allereerst wil ik u een heel gelukkig en gezond 2012 toewensen.

Drie columns heb ik verzorgd. Als u opmerkingen, vragen of aanvullingen heeft; die ontvang ik graag.

Vandaag wil ik het met u hebben over water, over schóón water.
In november heeft dr. Hans Moolenburgh, die inmiddels 86 jaar is en nog steeds heel vitaal, een voordracht over de functie van water voor onze gezondheid gehouden. Hij heeft zijn hele leven op de bres gestaan voor de gezondheid van mensen. Zijn hele toespraak is te vinden op Youtube. Zeer de moeite waard: http://www.youtube.com/watch?v=H8lnENoYfbc&feature=related.
Allemaal weten we dat we voor een groot deel uit water bestaan en dat we voldoende moeten drinken. Dat we gewoon water moeten drinken, is al minder bekend en dat het water ook nog echt schoon moet zijn, weten maar heel weinigen.

De belangrijkste functie van water is schoonmaken. Ons lichaam reinigen van de zelf geproduceerde afvalstoffen en reinigen van alles wat we binnen krijgen door te eten, drinken, ademhalen, door de huid, enzovoort. Spoelen, spoelen en nog eens spoelen.
Om goed te kunnen spoelen moet het water echt schoon zijn. Schoon water is niet alleen zonder ziektekiemen maar ook zonder mineralen. Het is léég water.
In ons drinkwater zitten veel mineralen. Of deze nu uit het grondwater komen of uit de rivier of uit gezuiverd afvalwater, deze mineralen, zoals calcium, jodium, magnesium, kan ons lichaam niet opnemen of verwerken. Wij kunnen alleen vóórbewerkte mineralen verwerken. Die voorbereiding gebeurt in de grond. Bacteriën verwerken de mineralen in een vorm die door planten wordt opgenomen en wij eten die planten. Dat is voedzaam en dat kunnen we verwerken.

Vorig jaar is Nederland, in een rapport van de EU, uitgeroepen tot meest vervuilde land vanEuropa; zowel de lucht, het water en de bodem. Het is altijd een overheidstaak geweest om voorzieningen te treffen voor de volksgezondheid. Zo zijn er rioleringen aangelegd en doen de waterschappen hun best om ons water schoon te houden. De maximum snelheid wordt beperkt tot 130 km. per uur, zodat het milieu beschermd wordt en we toch lekker kunnen doorrijden. Oh, sorry, dit was een grapje.

De water zuivering
Er moet nogal wat gezuiverd worden. Het begon in 1912 met het bestrijden van ziektekiemen, zoals bacteriën, door toevoeging van chloor. Dat chloor geen lekker goedje is, weet u wel. Het doodt ook gezonde bacteriën. Door onze toiletten met chloor te reinigen, doden we ook de bacteriën die in het riool goed werk doen. Onlangs moest een zwembad ontruimd worden omdat veel kinderen onwel werden door te veel chloor. Wat u waarschijnlijk niet weet is dat chloor zich in het lichaam verbindt met vetten en dat het dan neerslaat in de bloedvaten wat tot slagaderverkalking leidt.

Om chemische stoffen uit het water te halen wordt o.a. een aluminiumverbinding gebruikt. We hebben aluminium in heel kleine hoeveelheden, als spore element, in ons lichaam nodig, maar bij te veel is het zeker giftig. Het is slecht voor de hersenen en is één van de factoren die leidt tot dementie. We worden trouwens al heel vroeg met aluminium belaagd. Baby’s, van wie de hersenen nog helemaal moeten ontwikkelen, krijgen al aluminium ingespoten met de vaccinaties en bij gebruik van aluminium-pannen om te koken eten we als het ware aluminium. Een tijd lang waren deze pannen in de mode en nu gebruiken we ze nog op de camping.

In de jaren 70 van de vorige eeuw is voorkomen, o.a. door de staatvechter Hans Moolenburgh, dat er in Nederland fluor in het drinkwater werd gedaan. Door fluor wordt het email van de tanden harder, maar wat nooit gezegd wordt is dat de tanden ook brozer worden en dus sneller breken. Vergelijk een twijg met een harde tak, die breekt ook eerder. In 32 onderzoeken van de laatste jaren is vastgesteld dat het IQ aanzienlijk lager ligt in gebieden waar veel fluor in het drinkwater zit.

Een heel bijzondere vorm van verontreiniging is het gebruik van medicijnen. Met z’n allen gebruiken we heel veel medicijnen en dat komt met de urine of ontlasting allemaal in het riool. Sommige producten breken snel af maar veel ook niet. Denk aan al die vrouwelijke hormonen die, door gebruik van de anticonceptiepil, in het riool, en in kleine hoeveelheden, in het drinkwater komen. Het lukt niet om alles uit het drinkwater te schonen. Als dat niet lukt gaat een praktische overheid marchanderen met haar eigen normen. Dan wordt ineens de toegestane hoeveelheid van een giftige stof verhoogd, soms verdubbelt of meer. Het heet dan dat er geen gevaar is voor de volksgezondheid. Je voelt op je klompen aan dat het niet klopt. Langzaam maar zeker krijgen we toch te veel giftige stoffen binnen.

De vrouwelijke hormonen, resten van de pil, het zou zomaar één van de redenen kunnen zijn dat de vruchtbaarheid van mannen achteruit gaat. Dát die achteruit gaat is zeker.

De zware medicijnen tegen reuma, de medicijnen die mensen gebruiken om afstoting te voorkomen van een getransplanteerd orgaan en de vele vele andere…… Eigenlijk ben ik verbijsterd dat daar geen aandacht voor is. Ik hoor er nooit over.

Dan hier toch nog de brug naar de homeopathie. Duurzame geneeskunde, zonder afvalstoffen. Denk u eens in, wat een toekomst.

Ik ben geen gezondheidsfreak, verre van dat, maar wel adviseer ik: drink elke dag 5 glazen schoon water. Zo schoon mogelijk; in deze regio hebben we gelukkig nog redelijk water uit de kraan.

Onrein water bevordert uw ziektekansen, rein water bevordert uw gezondheid.

Dank voor uw aandacht.

 

De multiresistente bacteriën, 8 februari 2012

Goeden avond dames en heren,

De medische wetenschap heeft een groot probleem: de multiresistente bacteriën.
Bacteriën die met geen enkel antibioticum meer te bestrijden zijn.
Door de ontdekking van sulfa en penicilline in de jaren dertig van de vorige eeuw leek het er op dat we de bacteriële infecties de baas waren. Dat was ook lang zo. Bacteriën echter hebben de mogelijkheid, net zoals alle levende organismen trouwens, om zich aan te passen aan de omgeving. Doordat bacteriën zich heel snel vermeerderen, je zou kunnen zeggen voortplanten, kunnen ze zich heel snel aanpassen. Niet elke individuele bacterie veranderd, slechts een enkeling. Dat is al genoeg voor een hele stam om resistent, dus ongevoelig, te worden voor een antibioticum. Een bacterie heeft daar vele mogelijkheden voor; die is, om zo te zeggen, heel slim.

In de afgelopen vijftig jaar zijn er steeds nieuwe antibiotica ontwikkeld die steeds beter werkten of inspeelden op de veranderende bacterie. De laatste vijftien jaar stagneert die ontwikkeling; er komt vrijwel geen nieuw antibioticum op de markt en het lijkt dat er ook weinig te verwachten is. Dat heeft tot kleine en grote rampen geleid.

Al in 1959 wordt in Engeland een stafylokok, een bacterie die steenpuisten en wondinfecties kan veroorzaken, gevonden die niet reageert op penicilline. Uiteindelijk reageert deze stafylokok op geen enkel antibioticum meer. De MRSA, de multiresistente staphylococcus aureus is geboren. Langzamerhand komt deze, inmiddels ziekenhuisbacterie genoemd, ook in Nederland veel voor. Er overlijden gelukkig weinig mensen aan, maar elke keer als er een besmetting wordt gevonden geeft het een gigantische rompslomp in een ziekenhuis. Een hele afdeling moet ontruimd worden en gedesinfecteerd, operaties uitgesteld enzovoort, enzovoort. Het kost miljoenen.

Inmiddels zijn dertig procent van de Nederlandse varkenshouders drager van deze bacterie. Als een drager in het ziekenhuis wordt opgenomen moet die in quarantaine. Alleen heel ernstig zieken worden behandeld met een antibioticum, maar dat kan leiden tot doofheid, duizeligheid en nierfunctiestoornissen. Bovendien zijn een aantal ook hiervoor al immuun.

De EHEC-besmetting in Duitsland. Vorig jaar. U weet het nog wel. Spaans fruit en Nederlandse groenten hadden het gedaan. Het was Duitse taugé. De EHEC is een agressieve coli-bacil. De E-coli is een normale bewoner van onze darm. Deze heeft zich tot een agressieve variant omgevormd die de darmen aantast en al snel tot acuut nierfalen leidt. Het bijzondere bij deze ziekte is dat niet de bacterie zelf maar de toxinen, gifstoffen, die door de bacteriën worden gemaakt, de nieren aantasten. Er zijn 50 doden te betreuren en 850 patiënten hebben nierdialyse nodig gehad.

Dan hebben we nog het drama gehad in het Maaslandziekenhuis in Rotterdam met de resistente Klebsiella bacterie. Dokters staan met de handen in het haar. Kan het anders? Ja, het kan anders.
Laten we kijken hoe het ging vóór de antibiotica. In de 19^e eeuw werd Europa geteisterd door epidemieën. Overal deden dokters hun best, maar wat ze ook deden, meer dan 60 tot 80 procent van de zieken overleed. Door heel Europa gingen artsen, sommigen uit overtuiging omdat ze ervaring hadden, anderen uit wanhoop, homeopathische middelen toedienen. Meestal stierven bij deze behandelaars minder dan 10 procent van de zieken. Een fantastisch resultaat. Veel is nauwkeurig gedocumenteerd. Meer dan 25.000 verslagen van behandelingen met homeopathie bij epidemieën zoals cholera, pokken, difterie, tyfus, longontsteking enzovoort, liggen in de medische bibliotheken. ( http://www.centaurea.nl/homeopathie-en-epidemieen/ )

Het moet gezegd worden; in de 19^e eeuw was de universele behandeling van allerlei ziekten: aderlaten, bloed aftappen. Daar zat natuurlijk een geachte achter, daar ga ik nu niet op in. Nu is de reguliere behandeling van cholera doormiddel van een infuus vocht met de nodige stoffen toedienen aan de patiënt die zijn vocht door overgeven en diarree heel snel verliest. Zo ging dat ook met de cholera epidemie op Haïti, die een paar jaar geleden ontstond na de aardbeving. Daarbij zijn toch heel veel doden te betreuren. Er is ook, op kleine schaal, met homeopathie behandelt. Ook bij de homeopathische behandeling werd eerst met het infuus gewerkt om vocht toe te dienen. Nadat de juiste homeopathische middelen voor deze epidemie geselecteerd waren en het snelle herstel van de patiënten werd gezien kregen de lokale verpleegkundigen zo veel vertrouwen dat er niet eens meer een infuus werd aangelegd. Dit onderzoek is te kleinschalig geweest zodat het niet wetenschappelijk kan worden genoemd.

Naast het behandelen van epidemieën is het nog veel mooier om ze te voorkomen. Uit onderzoek o.a. in Cuba en door mijn collega, homeopathisch dierenarts Liesbeth Ellinger, blijkt het verbluffend eenvoudig te zijn. Met een homeopathisch middel dat gemaakt is van de bacterie waarmee mensen en dieren dreigen te worden besmet, je zou het een homeopathisch vaccin kunnen noemen, blijkt dat er veel minder zieken zijn, echt véél minder.

Op Cuba, slaat de Ziekte van Weil, veroorzaakt door de leptospirose bacterie, elk jaar, vooral in het regen seizoen, toe. Het homeopathisch medicijn werd aan het begin van het regenseizoen in 2007 aan 2,3 miljoen mensen verstrekt. Het aantal zieken daalde van 38 naar 4 per 100.000 mensen per week. Een verbluffend resultaat. In 2008 was het nog beter. Een bijzonder detail is dat het onderzoek gedaan werd door de organisatie op Cuba dat normaal de vaccinaties tegen de Ziekte van Weil maakt.

In het onderzoek naar de ziekte: Diarree bij biggen van Camerlink en Ellinger, blijkt dat het met de preventie door het homeopathisch middel het percentage van biggen met diarree van ongeveer 24 procent naar ongeveer 4 procent daalde. Daardoor kan met veel minder antibiotica worden volstaan. En dat is nu juist een belangrijk streven, juist in de landbouw.

( http://www.centaurea.nl/wp-content/uploads/2010/04/biggenstudie.pdf )

Nu is er weer het onbekende Smallenberg virus. Hiervan is nog weinig bekend. De manier van besmetten, ontstaat er levenslange bescherming? Zo zijn er nog veel vragen. Liesbeth Ellinger bereidt een onderzoek voor met behandeling of preventie met homeopathische middelen. Als u hiervoor belangstelling heeft kunt u zich bij haar aanmelden.

Homeopathie werkt gewoon anders; laten we de problemen gezamenlijk aanpakken.

Dank voor uw aandacht.

 

Verdriet na het overlijden van een geliefde, 7 maart 2012

Goede avond dames en heren,

Vanavond wil ik u voorstellen aan drie bijzondere mensen en tegelijk ook weer heel gewonen mensen. Mensen die we dagelijks in de praktijk zien. Allemaal heel bijzondere mensen. Elk mens is heel bijzonder, gewoon omdat die is.
En in de homeopathie gebruiken we ook nog eens de bijzondere, opvallende, kenmerken van de mensen. Deze drie mensen lijden onder het verdriet na het verlies van een geliefde.
Eerst stel ik u voor aan mevrouw Jansen. Een donkerharige vrouw die snel praat, een beetje gejaagd. Ze zal ongeveer 50 jaar zijn. Ze zit onrustig op haar stoel. Haar gelaat is gespannen met soms een spiertrekkinkje. Ze is ook gespannen. Tijdens het consult van ongeveer anderhalf uur gaat ze drie keer naar het toilet. De klachten zijn dat ze niet tot rust kan komen, slecht slaapt en daardoor uitgeput is. Ik krijg de indruk dat er kort geleden iets ergs gebeurt is. Dat is niet zo; het is tien jaar geleden. Haar man is toen, na een slopende ziekte, overleden. Ze heeft hem verzorgd maar verwijt zichzelf dat ze het niet goed heeft gedaan. Van buitenaf gezien heeft ze het voortreffelijk gedaan. Regelmatig slaakt ze, onbewust, een diepe zucht. Huilen kan ze niet meer. De tranen zijn op. Thuis piekert ze veel. Mevrouw Jansen heeft het gevoel dat er een brok in haar keel zit; ze heeft geen eetlust en is afgevallen. Ze heeft ook nog last van zigzag flikkeringen in haar ogen en ze krijgt hoofdpijn van de rook van andermans sigaret. Na het overlijden van haar man is haar menstruatie acuut weggebleven. Opvallend is dat ze fruit helemaal niks vind, dat is altijd zo geweest.

Het bijzondere bij deze mevrouw is hoe zij na tien jaar haar verdriet beleeft en het lijkt dat ze het zo weinig verwerkt heeft. Het is alsof het gisteren is gebeurd.

Dit is het beeld van Ignatia. Met Ignatia 10MK en 50MK verzacht de heftigheid van haar verdriet en haar andere klachten. Ze heeft daarna nog twee andere middelen gekregen. De gesprekken in het homeopathisch consult zullen er vast aan hebben bijgedragen: ze staat nu heel anders in het leven.

Dan mevrouw Pieters, 65 jaar. Ze is bleek en heeft blauwe randen onder haar diep liggende ogen. Ook hààr man is overleden. Nu een jaar geleden. De zorg voor hem heeft haar uitgeput. Het is opvallend dat het haar juist geestelijk heeft uitgeput, pas veel later kwam de lichamelijke uitputting. Het is een soort lichte depressie waarbij de interesse voor van alles verdwijnt. De apathie staat op de voorgrond. Eerst vlakken de emoties af, daarna het denken. Slechte concentratie en woorden worden vergeten. Er is nogal wat haar uitgevallen. Ook heeft mevrouw Pieters vaak hoofdpijn, vooral bij de slapen, alsof haar hoofd wordt samen geperst. Zij houdt nu juist weer wel van fruit en van frisse dingen.

Mevrouw Pieters krijgt het middel Phosphoricum-acidum. Fosforzuur. In de homeopathie gebruiken we de zuren vaak bij uitputting. Het systeem is verzuurd. Vergelijk het maar met een sporter bij wie de spieren verzuren; die kan dan ook niet verder. Bij zuur hoort dus uitputting, maar ook denken we aan een zuur als mensen verzuurd zijn. Verzuur op het leven terugkijken. Niet met wrok, dat is ammoniak, nee, verzuurd. Teleurgesteld in het leven. De glans is er af en niks is meer leuk. In een zuur is het centrale atoom: waterstof. Waterstof is het lichtste atoom en wilt als het ware opstijgen, niet op de aarde zijn. Maar we zijn nou eenmaal op de aarde. Voor mensen die een zuur nodig hebben is het een hele klus om op de aarde te zijn. Ze hebben hoge idealen, en hoe hoger de idealen hoe sneller en groter de teleurstelling is. Ze lopen het gevaar te verzuren en uitgeput te raken.

Mevrouw Pieters krijgt Phosphoricum-acidum 200K, 1 keer per week. Haar belangstelling komt opvallend snel terug. Het verdriet blijft maar ze kan er veel beter mee omgaan.

Meneer Hendriks is een heel ander verhaal. Hij is 60 jaar en hij begint te dementeren. Althans, hij vergeet veel. Hij vergeet wat hij wil zeggen of wat hij gezegd heeft, wat er is gebeurd. Hij kan niet goed op de namen van voorwerpen komen en kan zich niet goed uitdrukken. Opvallend is dat hij de namen van personen redelijk goed kan herinneren. Hij maakt zich daar, begrijpelijk, grote zorgen om.

Hoe is dat zo gekomen? Een half jaar geleden is zijn vrouw overleden. Dat is heel verdrietig maar hij kan er goed mee omgaan. Het heeft tijd nodig, zegt hij. Als hij er over verteld komen er een paar tranen. Hij wil niet huilen. Dat doet hij wel als hij alleen is. Hij vindt het moeilijk om er over te praten en als iemand hem probeert te troosten weert hij dat af. Als een bekende een arm om hem heen slaat barst hij in snikken uit en het lucht helemaal niet op. Hij verwerkt het in stilte; je moet het toch zelf doen.

Hij slaapt slecht maar is niet extreem vermoeid. Soms heeft hij erge hoofdpijn, alsof er 20 hamertjes in zijn hoofd kloppen. Vooral nadat hij in de zon heeft gelegen is het erg. Verder is hij dorstig en houd van hartige dingen, vis, spaghetti en bittere groenten zoals spruitjes en witlof.

Meneer Hendriks krijgt Natrium-muriaticum, natrium-chloride, keukenzout dus. Homeopathisch is dit een fantastisch middel voor het oplossen van verdriet. Oud verdriet, heel oud verdriet, stil verdriet, onderdrukt verdriet. Zout is een heel goed conserveermiddel. Het conserveert het verdriet. Het verdriet wordt veilig vastgehouden. Het verhard en ook de mens verhard. Denk aan het verhaal van de vrouw van Lot, een verhaal uit de bijbel. De stad Sodom, waar ze zo gelukkig leeft, wordt verwoest en ze mag niet omkijken naar de brandende stad. Ze kijkt wel achterom en verandert in een zoutpilaar. Ze staat er nog altijd. Het homeopathische middel dat gemaakt is van keukenzout lost het vastzittende verdriet op. Er komt meer ruimte. Het emotionele, het geestelijke of mentale en het lichamelijke systeem gaat weer stromen.

Meneer Hendriks krijgt 1 keer per week een granule Natrium-muriaticum 200K. Na zes weken stapt hij monter en met zijn armen omhoog de spreekkamer binnen, blij uitroepend: “Ik ben er weer.” Zij geheugen werkt weer als vanouds.

Ignatia, Phosphoricum-acidum en Natrium-muriaticum zijn heel bekende middelen voor klachten na verdriet. Er zijn er echter veel meer. Jammer dat het zeker niet altijd lukt om het juiste middel te vinden; maar als we het vinden zien we vaak kleine wondertjes.

We blijven studeren, dank voor uw aandacht.

 

Kinderwens en Homeopathie, 4 april 2012

Goede avond dames en heren,

Volgende week, van 10 tot 16 april, is de Week van de Homeopathie. Een jaarlijks terugkerend festijn waarbij over de hele wereld de homeopathie meer in het bewustzijn wordt gebracht. De officiële naam is de World Homeopathy Awareness Week. Deze keer is het thema: Kinderwens en Homeopathie.

 

Als je toe bent aan kinderen lijkt zwanger worden een vanzelfsprekende zaak, maar dat is het lang niet altijd. Het blijkt dat steeds vaker de zwangerschap uitblijft. Vaak is dat een grote belasting voor het stel dat zwanger wil worden. Het is vaak een diepe behoefte en het wel dan niet uitblijven van een zwangerschap schept grote onzekerheid en heeft grote consequenties. Verdriet over gemis, een droom valt in duigen, soms een geknakt zelfbeeld. Veel hebben we er voor over om zwanger te worden. Van de Nederlandse paren bezoekt 20% de huisarts wegens dit probleem. Velen van hen worden doorverwezen naar de gynaecoloog, de fertiliteitsspecialist.

De gynaecoloog doet uitvoerig onderzoek bij zowel de vrouw als de man. De menstruatiecyclus, temperatuur curve, wel of geen eisprong, de hormoonspiegels in het bloed, de kwaliteit van het sperma, doorgemaakte ziekten eventueel geslachtsziekten. Tenslotte wordt ook nog de doorgankelijkheid van de eileiders onderzocht.

Gemiddeld worden fertiliteitproblemen even vaak veroorzaakt door vrouwelijke en mannelijke factoren. Bij 10% is er geen enkele reden aan te wijzen waardoor zwangerschap uitblijft. Belangrijke oorzaken zijn menstruatiecyclusstoornissen, vervroegde overgang, eileiderproblemen, afwijkingen aan de baarmoeder, seksuele problemen en bij de man gestoorde aanmaak van de zaadcellen. Dat laatste kan te maken hebben met leefgewoonten en werkomgeving, maar ook met eerder doorgemaakte ziekten zoals de bof of geslachtsziekten of door een trauma of operatie in het gebied van de lies of de geslachtsorganen. Daarnaast spelen vele factoren in de leefstijl van man en vrouw een rol. Zo is het dringende advies om, vanaf enkele maanden voor dat een stel zwanger wilt worden, allebei niet te roken en geen alcohol of andere drugs te gebruiken. De hele zwangerschap niet. Ondergewicht van de vrouw kan de cyclus in de war brengen en bij overgewicht van de man gaat de kwaliteit van het sperma fors achteruit.  Deze en nog andere factoren spelen een grote rol. NB. als je stopt met roken herstelt de kwaliteit van het sperma. Dat is toch weer een hele opluchting.

Wat is de plaats van de homeopathie hier bij?

Bij alle cyclusstoornissen heeft homeopathie keer op keer laten zien dat de menstruatie weer regelmatig wordt en ook de eisprong weer normaal. Als er bij het onderzoek door de gynaecoloog geen of maar matige afwijkingen worden gevonden, zoals verminderde zaadproductie, onregelmatige eisprong, verminderde doorgankelijkheid van de eileiders, enzovoort, dan kan er heel goed met homeopathische middelen worden behandeld. Eventueel naast de behandeling in de fertiliteitkliniek. Homeopathie heeft als doel om de balans in de geest en het lichaam te herstellen. Ook al weet je de precieze oorzaak niet, dan kun je met homeopathie toch heel specifiek en gerichte werken omdat wij heel andere informatie, kenmerken en symptomen gebruiken om een geneesmiddel te kiezen. Naast dat homeopathie effectief is is het ook mild, veilig en betaalbaar. Mild ook; zeker als ik het vergelijk met de heftige reacties die ik gezien heb bij vrouwen bij wie met hoge doses hormonen een eisprong werd opgewekt. Sommige vrouwen hebben daar vele jaren last van.

Een paar voorbeelden:

Sinds de dood van haar moeder drie jaar geleden is deze vrouw van rond de dertig niet meer ongesteld geworden. Daarvoor had ze een regelmatige en goede cyclus. Eigenlijk mist ze haar moeder nog elke dag. Verder zijn er geen duidelijke klachten. Na een aantal keren van het middel Natrium-muriaticum te hebben genomen is ze binnen een half jaar weer regelmatig ongesteld. Ze krijgt een stel gezonde kinderen.

Tweede voorbeeld: Een gezonde vrouw en haar man proberen zwanger te worden, maar het lukt niet. Bij de gynaecoloog zijn bij beiden geen afwijkingen gevonden. Na een paar doses van het middel Pulsatilla is ze vlot zwanger. Er wordt een gezond kind geboren.

Om de mogelijkheden van homeopathie bij vruchtbaarheidsproblemen meer onder de aandacht te brengen gaan we, in navolging van het Homeopathisch Artsen Centrum in Utrecht, op Centaurea een Polikliniek Fertiliteit beginnen.

Primair richten wij ons op boven genoemde problematiek. Op deze poli werken 4 homeopathisch artsen samen om fertiliteitproblemen op een natuurlijke wijze te behandelen. Door zorgvuldig een anamnese af te nemen zowel bij de vrouw als bij de man worden stoornissen in kaart gebracht die het natuurlijk zwanger worden kunnen belemmeren. Zowel de vrouw als de man krijgt een specifiek uitgezocht homeopathisch geneesmiddel voorgeschreven om deze ontregeling als het ware te ‘resetten’. Daarnaast kunt u bijkomende adviezen krijgen op het gebied van voeding, vitamines, bewegen enz.

Als homeopathisch artsen gaan we ervan uit dat met een goed gekozen homeopathisch middel het mogelijk is de vruchtbaarheid te stimuleren. Door de cliënt (vrouw en man) regelmatig (elke week, of elke 2-4 weken) een dosis te laten innemen van een passend homeopathisch geneesmiddel, zien we geregeld binnen drie tot vier maanden een zwangerschap tot stand komen. Uiteraard lukt dat niet altijd.

Voor vragen en andere vormen van belangstelling zijn wij specifiek bereikbaar op donderdag 12 april, volgende week donderdag, van 17.00 tot 19.00 uur. U bent van harte uitgenodigd; wij zorgen voor beschuit met muisjes. Tot donderdag.

 

The Healing Code, 2 mei 2012

Vanavond een heel ander onderwerp. Het heeft niet zo veel met homeopathie te maken maar alles met genezen. Ik wil een boek bespreken. Het is geschreven door de Amerikaanse psychotherapeut dr. Alex Loyd en de kankerspecialist dr. Ben Johnson. Het heet De Healing Code, de genees code. Het sluit heel goed aan bij de manier waarop ik, naast de homeopathie, al jaren werk.
In het boek wordt uitgelegd hoe chronische ziekten ontstaan en wat je daar aan kunt doen. De schrijvers stellen dat stress dé grote oorzaak is van ziekten. Meteen voegen ze daar aan toe dat het niet de stress is waaraan u nu waarschijnlijk denkt. Daarover straks meer.

Ze verwijzen naar autoriteiten op vele vooraanstaande Amerikaanse universiteiten. Op de website van de beroemde Harvard School of Medicine staat dat: “te veel stress die te lang aanhoudt zogenaamd chronische stress veroorzaakt, die in verband gebracht wordt met hartziekten en herseninfarcten en mogelijk ook invloed heeft op kanker en chronische longaandoeningen. Een ziekte is het topje van de ijsberg. Stress beïnvloedt ons ook emotioneel en bederft de blijdschap die je aan het leven en je dierbaren kunt beleven”. Einde citaat.

Het is interessant dat een beroemd celbioloog, iemand die zich bezighoudt met onderzoek naar invloeden op de cel, tot de conclusie is gekomen dat 95% van alle aandoeningen veroorzaakt is door stress en dat de overige 5% erfelijk van aard zijn. En, hoe is de ziekte bij de voorouder ontstaan? Juist, door stress.

Dan maken we nu even een gedachtensprong. De soort stress die ziekte en ongemakken veroorzaakt, heeft niets te maken met de dagelijkse stress die we in onze omgeving ervaren. Het gaat om een diepgewortelde stress die zich in je genesteld heeft en volledig losstaat van je huidige omstandigheden. Sterker nog, het veranderen van je omstandigheden door dingen los te laten die naar jouw gevoel stressvol zijn, zou wel eens heel weinig invloed kunnen hebben op de stress die ons immuunsysteem uitschakelt.

Laten we ons lichaam vergelijken met een computer. We zijn geprogrammeerd. Dat klinkt niet zo leuk, maar in hoge mate zijn we geprogrammeerd, denken we geprogrammeerd en handelen we geprogrammeerd. Maar we hebben ook een heel móói programma. Dat heet het “zelfhelend vermogen”. Het is een wonderbaarlijk genezingsmechanisme dat in staat is elke lichamelijke en niet-lichamelijke klacht te genezen. Dit is het immuunsysteem. We worden geboren met een ingebouwd, zelfwerkend, genezingsmechanisme, ontworpen om elk probleem te onderscheppen voordat het zich als probleem openbaart.

Daarnaast hebben we programma’s die ons nogal ondermijnen. Ze zorgen voor ziekte, verdriet, de overtuiging niet veel waard te zijn, niet welvarend te mogen zijn, enz. enz. Waar komen die programma’s dan vandaan? Dit zijn herinneringen. Herinneringen die we zelf, in dit leven, vaak al in onze vroegste jeugd, bewust, maar vooral onbewust, hebben opgeslagen en ook herinneringen van de vele geslachten van onze voorouders. Deze herinneringen zijn opgeslagen in onze hersencellen, maar ook in alle andere cellen in ons lichaam.

Een herinnering is een herinnering zou je zeggen; die is er, ik heb er geen last van, laat maar rustig zitten. Maar zo werkt het niet. De herinnering doet iets met jou. Van de leuke herinneringen worden we blij en zelfs gezonder, maar een negatieve herinnering maakt ons verdrietig en ongezonder.

Om dat te begrijpen moet ik iets uitleggen over ons zenuwstelsel. Het zenuwstelsel bestaat uit het zogenoemde bewuste en het onbewuste deel. Met het bewuste zenuwstelsel denken we en bewegen we b.v. spieren. Voor 99,99% is ons zenuwstelsel onbewust, autonoom. Dus bijna alles wordt onbewust in ons lichaam geregeld zoals ademhaling, hartslag, bloeddruk, spijsvertering maar ook het instandhouden en herstellen van cellen. Het autonome zenuwstelsel bestaat ook weer uit twee delen: het sympathische en het parasympathische deel. Het sympathische wordt geactiveerd bij gevaar en zorgt voor de vecht- of vluchtreactie. De hormonen adrenaline en cortison doen hierbij hun werk. Het parasympathische deel is voor de vertering en het instandhouden en vernieuwen van de cellen. Als het systeem echt in balans is dan is een cel niet vatbaar voor ziekten. Het zit zo mooi in elkaar. Door onze onbewuste programma’s, gestuurd door oude herinneringen, echter, gooien we roet in het eten.

Waarom ruimen we die oude herinneringen dan niet op? Het antwoord daarop is eenvoudig.
Het is de taak van ons onderbewuste om ons te beschermen. Een negatieve herinnering bergt altijd een signaal van gevaar in zich. Als we dan zo’n herinnering zouden loslaten, lijken we ons bloot te stellen aan gevaar. Dat kan ons onderbewuste niet toestaan. De reflex is dat we het instand houden. En hier zit hem net de kneep. Het lijkt dat er gevaar of andere narigheid dreigt. Dan gaan we ons verdedigen of soms vluchten. De adrenaline krijgt de overhand, het sympathische systeem doet zijn werk, maar daardoor wordt er niet gewerkt aan voeding en onderhoud. Dat is niet zo erg als dat kort duurt maar de stress die verbonden is aan die herinneringen is er vrijwel continu. Ons onderbewuste onderscheidt niet wat actueel is, dus waar voor nu het alarm moet afgaan, en wat een oud programma is. De cellen sluiten zich, klaar om de aanval op te vangen. Er kan niets meer in of uit. Als dat vrijwel continu de situatie is wordt het celmilieu giftig en kan er geen groei of herstel meer plaatsvinden.

Wat doen we daaraan?
Het gaat er om dat oude, negatieve, patronen worden veranderd, losgelaten of geherprogrammeerd, en dan wel zo dat ze met de diepste waarheid kloppen. Dat is meestal een waarheid die wij niet kunnen bedenken omdat wij zo raar geprogrammeerd zijn. We staan zo ver van de diepste waarheid af.

Hoe kunnen we dat herprogrammeren?
Gedachten is energie; materie is energie, dat heeft Einstein een eeuw geleden al aangetoond. We spreken over een energiesignaal in de vorm van een golfbeweging met een bepaalde frequentie. Een energiesignaal, dus ook een onbewuste gedachte, kan worden omgezet. Dit kan door precies het tegenovergestelde signaal te geven. In de natuurkunde zijn daar veel voorbeelden van.
Doordat het onbewuste herinneringen zijn, kunnen we ze niet bewust uitwissen, maar, hoe wonderbaarlijk, ons lichaam weet het zelf. Het onderbewuste weet het, mits goed aangestuurd, perfect te vinden.

Er zullen wel meerdere perfecte manieren zijn maar de perfecte manier zoals die in dit boek beschreven is:

Ik bid dat alle bekende en onbekende negatieve beelden, ongezonde overtuigingen, destructieve cellulaire herinneringen en alle lichamelijke klachten die te maken hebben met (en dan vul je de kwestie waar je mee zit of de klacht in) zullen worden gevonden, geopend en genezen door mij te vullen met het licht, leven en liefde van God.

Loyd zag emotionele problemen snel verdwijnen, maar ook, tot zijn grote verbazing, na wat langere tijd, ernstige ziekten genezen.

Ik vind het een bijzonder boek.

Dank voor uw aandacht.